Marta Hlavaty POL-111 Mistrzyni Świata w Formule Windsurfing » Formula Windsurfing

Sezon trwa!! za nami bardzo ważne zawody….

Marta Hlavaty — Thu, 16 Jun 2011 19:59:36 +0000

11 czerwca zakończyły się pierwsze zawody eliminacyjne do Igrzysk Olimpijskich Londyn 2012, odbyły się one w Weymouth w dniach 06-11 czerwca. 06 października 2010 urodziłam moje dwa ukochane serduszka-Jasia i Krzysia dlatego do zawodów w Weymouth przygotowywałam się inaczej niż zwykle do takich imprez. Pierwsze treningi ogólnorozwojowe zaczęłam w grudniu. Na wodę po raz pierwszy zeszłam w kwietniu. Odliczając dni pobytu w domu, przed zawodami w Weymouth przepływałam 30 dni. Jechałam do Anglii stawiając wszystko na jedną kartę, zupełnie nie wiedziałam czego mogę się spodziewać i jak moja forma ma się do reszty stawki. Ukończyłam te regaty na 14stym miejscu. Na tą niewielką ilość treningu na wodzie jestem bardzo zadowolona z zajętej pozycji. Zawody były dla mnie dodatkowo zaskakujące gdyż przez dwa dni wiał bardzo silny wiatr. Po porodzie nie miałam okazji pływać ani razu w takich warunkach. Pierwszy raz był właśnie drugiego dnia zawodów. W tych ekstremalnych wiatrach udało mi się dwa razy zająć 5 pozycje w rundzie finałowej z czego jestem bardzo dumna (waga też inna niż przed ciąża, bo 3 kg mniej, więc docisku brak-hehe), tym bardziej jestem meeega zadowolona.

Generalnie regaty były bardzo udane, mieliśmy 6 wyścigów w ślizgu i 4 w warunkach granicznych, było wietrznie-nareszcieJ Komisja sprawnie rozgrywała wyścigi.

Na zawodach bardzo dobrze wypadła Zosia Klepacka, która w rok po urodzeniu synka jest po prostu w szczytowej formie (Zocha jak zawsze dla Ciebie-big up sis! ). Do tego „czarny koń” zawodów, czyli bardzo młoda zawodniczka Maja Dziarnowska ukończyła zawody zajmując 4miejsce, Agata Brygoła zajęła 20 pozycję, a Gosia Białecka 36stą. Pełne wyniki z zawodów możecie zobaczyć tutaj:

http://www.skandiasailforgoldregatta.co.uk/Results/results2011.htm

Teraz w planach mam zawody w Formule Windsurfing, które odbędą się między 26-30 lipca w Sopocie. Wszystkich serdecznie zapraszam. Będzie na pewno bardzo ciekawie, bo prócz windsurfingu będzie również rozgrywany racing w kite’cie.

Korzystając z okazji chciałabym jeszcze raz baaaardzo mocno podziękować mojemu kochanemu mężowi, rodzicom, teściom i Madzi za tak ogromne wsparcie w moim powrocie do windsurfingu-za opiekę nad moimi synkami. Dziękuję również trenerom Pawłowi Kowalskiemu, Cezariuszowi Piórczykowi i całemu RSX Teamowi za pomoc w organizacji treningów. Dodatkowo za wsparcie dziękuję firmie MauiSails http://mauisails.com/, Starboard http://www.star-board.com/, EnergySports, Ergo Hestia, Happy-Fit http://beta.happyfit.com.pl/, Symetris http://www.symetris.pl/ oraz Sieplywa.pl.http://www.sieplywa.pl , no i oczywiście kibicom.

wywiad na myzeglarze.pl

Marta Hlavaty — Sun, 01 Aug 2010 08:08:22 +0000

Wywiad na sobotę: Marta Hlavaty

Joanna Pawlak, dodano 15 maj 2010 08:42, 2 komentarzy

Fot. archiwum Allegro Cup

Niedawno zdobyła trzeci w swej karierze tytuł Misrzyni Świata na Formule Windsurfing. Jej hobby poza deską to … inne sporty. Jak się zdobywa medale i po co na treningu starszy brat – na te i inne pytania Kaspra Orkisza odpowiedziała Marta Hlavaty.

Kasper Orkisz: Trzeci tytuł Mistrzyni Świata! Jak ty to robisz?

Marta Hlavaty: Lubię Formułę Windsurfing i pływam na niej. ;) W klasie FW nie ma takiego systemu treningowego jak w klasie olimpijskiej. Każdy musi się po prostu zebrać sam, zorganizować sprzęt, znaleźć partnera do treningu itd. Jak na razie mało jest kobiet na świecie zdeterminowanych, żeby to robić, co mam nadzieję się zmieni, bo jeśli ktoś lubi racing to Formuła daje naprawdę dużo satysfakcji. Nad dziewczynami z FW mam tę przewagę, że trenuję RSXa i jestem przyzwyczajona do regularnego treningu. Trener kadry Paweł Kowalski zawsze pomaga mi w tym, żebym mogła łączyć treningi w obu klasach. Fizycznie jestem wytrenowana z klasy olimpijskiej, a kwestie techniki i trymu sprzętu przerabiam z bratem lub kolegami z ekipy Formuły. W tym roku do Argentyny, ku mojemu rozczarowaniu, nie przyjechała moja najgroźniejsza rywalka – Australijka Alison Shreeve.

Jakie masz plany na pozostałą część sezonu, skoro na jego początku już jesteś na topie?

Zostaje jeszcze Slalom i RSX. (śmiech)

W ostatnich latach pojawiałaś się coraz częściej na imprezach slalomowych będziesz rozwijała tę dyscyplinę?

Tak, chcę coraz więcej pływać na slalomie. Dość ciężko połączyć trzy klasy RSXa, Formułę i Slalom, ale na pewno będę robić wszystko, żeby ścigać się na mniejszym sprzęcie – takim, jak slalomowy, bo po prostu bardzo to lubię.

A kiedy przyjdzie czas na wave?

Już od jakiegoś czasu planuję zimowy paro-miesięczny wypad np. do Perth, żeby pływać tylko wave i w końcu nauczyć się czegoś na falach. Jest to jedno z moich największych marzeń i czuję, że już niebawem się spełni. Jeśli pytanie było sformułowane w kontekście zawodów, to oczywiście nie oszukuję się w tej kwestii… 27 lat to już trochę za późno, żeby zaczynać, hehe, ale w Mistrzostwach Polski Wave na pewno kiedyś wystartuję.

Czy duże są różnice w treningu RS;X i Formuły?

Tak, różnice są duże, aczkolwiek uważam, że treningi w obu tych klasach świetnie się uzupełniają. Bardzo długo zajęłoby mi wymienianie konkretnych różnic. Ale myślę, że główna jest taka, że w Formule trening skupia się przede wszystkim na bardzo dokładnym trymie sprzętu i technice pływania w ślizgu. W RSXie jest trochę mniej trymu, bo sprzęt jest monotypowy (aczkolwiek konkretne egzemplarze różnią się od siebie). Natomiast dużo czasu trzeba poświęcić na trenowanie taktyki, wydolności (co dzieje się w dużej mierze automatycznie podczas treningu na słabym wietrze) i techniki pływania wypornościowego (na mieczu), bo w warunkach ślizgowych technika jest bardzo podobna do FW.

Brat też świetnie sobie radzi, czy organizujecie wspólne treningi? Pomagasz mu trochę?

(Śmiech) Chyba chciałeś zapytać czy on mi pomaga…? Ponieważ windsurfing to dość męski sport wymagający dużej sprawności fizycznej, to jednak mężczyźni górują w tej dyscyplinie, więc częściej oni nam pomagają niż my im. Paweł od zawsze miał dla mnie dużo cierpliwości, której potrzeba sporo dla młodszej siostry. Od niego zaraziłam się zamiłowaniem do Formuły i Slalomu. Pomaga mi w sumie w każdej kwestii: ustawienia sprzętu, jego doboru, ułożenia kalendarza zawodów itp. We wszystkim się go radzę. Uwielbiam z nim pływać, jednak zazwyczaj jak ja już schodzę na 10 metrach to on pływa na 11-stu, więc pływa dookoła mnie i krzyczy, co źle robię.

Kilka lat temu chciałaś przestać pływać. Co Cię popchnęło do podjęcia jednak innej i chyba słusznej decyzji?

Tę historię pamiętam bardzo dobrze. Może nawet nie historię, ale jedno stwierdzenie mojego taty, które brzmiało: „ Jak Ci się nie chce to trudno, ale słuchaj, pojedź jeszcze na ostatnie regaty”. To były Mistrzostwa Europy juniorek w klasie olimpijskiej. Pojechałam do Austrii i zdobyłam tam brązowy medal. Podium zawsze daje mega „kopa”. Cieszę się, że starczyło na przetrenowanie kolejnego sezonu. Później, w 2005 roku kiedy dostałam się do kadry i zaczęłam trenować z teamem olimpijskim pod okiem Pawła Kowalskiego sama byłam pod wrażeniem, jak duże postępy można zrobić w ciągu roku.

A co porabiasz poza deską?

Różne rzeczy… . Próbuję np. studiować, ale zauważyłam, że najbardziej ciągnie mnie po prostu do sportu, więc w wolnym czasie zazwyczaj uprawiam inne sporty, te które już znam, ale uczę się też nowych rzeczy, np. jeździć na crossie, chociaż to akurat idzie mi bardzo opornie… (śmiech).

Masz jakieś „pozadeskowe” plany?

Plan nr 1: skończyć studia. Plan nr 2: pomysłów jest parę, ale jeszcze nie sprecyzowanych, na … własny biznes (tajemniczy uśmiech). Plan nr 3: motocross. Plan nr 4: wybudować sobie dom na plaży. Plan nr x: dzieci (uśmiech).

Muszę o to zapytać. Zdarza Ci się żeglować na łódkach?

Raczej nie, a szkoda. Dzieję się to zazwyczaj bardzo spontanicznie, ostatnio 2 lata temu na zgrupowaniu w Egipcie w dzień wolny popływaliśmy trochę na Laserze i katamaranach, które były w pobliskiej szkółce.

Dzięki za rozmowę.

źródło:

http://myzeglarze.pl/news/wywiad-na-sobote-marta-hlavaty.html

Sprzęt

Marta Hlavaty — Wed, 19 May 2010 09:01:27 +0000

Już ponad miesiąc temu dostałam cały nowy set sprzętu Slalom/Formuła Windsurfing na sezon 2010.

Ponieważ sezon zaczął się bardzo intensywnie od zgrupowań i zawodów olimpijskiego RSXa, na razie zdąrzyłam popływać na dużych żaglach formułowych. 10.0 używałam już na Mistrzostwach Świata w Argentynie. Od pierwszego zejścia na wodę żagle MauiSails TR6 bardzo mi podpasowały. Są przyjemne w prowadzeniu, i obejmują większy zakres wiatrowy niż zeszłoroczne TR5 (na 10.0 pływałam w warunkach gdzie szkwały dochodziły do 25knt). Ponadto żagle mają dużo większy zakres regulacji po bomie, można je mocno luzować po bomie i pływać na tak zwanym “balonie” co ja osobiście preferuję. Ręsztę żagielków (slalomowych) jak na razie udało mi się tylko otaklować, i już nie mogę się doczekać pierwszego wodowania mniejszych zestawów – 5.9 i 86L I can’t wait!! żagle wyglądają tak….:)

Marta Hlavaty w programie Kawa czy herbata

Bogo — Tue, 20 Apr 2010 12:01:41 +0000

Zaraz po Mistrzostwach Świata w Argentynie, dostałam zaproszenie do programu “Kawa czy herbata”. Dotarłam do studia niemalże prosto z samolotu, zmęczona 40 godzinna podróżą, ciężko było sklecić coś konstruktywnego przed kamerą;) ale spotkanie było bardzo sympatyczne.Poniżej możecie obejrzeć nagranie z wywiadu…

Mistrzostwa Świata w Argentynie podsumowanie

Marta Hlavaty — Wed, 07 Apr 2010 08:26:45 +0000

Mistrzostwa Świata w Argentynie były bardzo udane. Organizacja była bardzo dobra, widoki nad jeziorem Potrerillos przepiękne, warunki na wodzie wymarzone. Jak już pewnie wcześniej pisałam ogromnie się cieszę z trzeciego z rzędu tytułu Mistrzyni Świata. Z powodu kontuzji nadgarstka, której doznałam w styczniu miałam spore obawy co do zawodów w Mendozie. Jeszcze przed samym wyjazdem razem z moim trenerem Pawłem Kowalskim zastanawialiśmy się czy powinnam jechać do Argentyny czy nie, bo było ryzyko, że ręka nie będzie działać jak trzeba. Wszystko ułożyło się super, ręka okazała się działać lepiej niż myślałam. W Argentynie brakowało paru dobrych zawodniczek mimo to miałyśmy bardzo ciekawą rywalizację z młoda zawodniczką z Martiniqui Moran Demont. Myślę, że ta młoda, utalentowana zawodniczka jest pretendentką do tytułu w najbliższej przyszłości. W Mendozie startowałam na zestawie Starboard 161 oraz MauiSails TR6, zestaw spisywał się bardzo dobrze. Z nowym finem Zfin, znalazłam lepsze ustawienie na silny wiatr. Decha jak zawsze działała super. Nowy TR6 okazał się śwetnym żaglem, łatwy w prowadzeniu, z dużą możliwością regulacji po bomie co bardzo lubię. Po powrocie do domu czeka już na mnie nowy set sprzętu Starboarda i MauiSails, więc zacznie się dostrajanie ustawień od nowa. Na ten rok mam plan zmienić Starboarda 161 na mniejszego 160, już się nie mogę doczekać jak zwoduje nowy zestaw.
Jedyną słabą rzeczą w tegorocznych Mistrzostwach Świta była nieobecność paru dobrych zwodniczek jak np. Alice Arutkin, Alison Shreeve czy Sarah Hebert. Mam nadzieję, że w przyszłym roku dziewczyny się smobilizują i frekwencja będzie lepsza.
Podróż do domu miała bardzo ciekawą, a to dzięki ludziom z Chile. Jorge, Rosana i Antonia oraz dwie zawodniczki z Peru pomogli mi zorganizować mój pobyt w Santiago gdzie musiałam przeczekać całą noc. Jestem mega mile zaskoczona jak bezinteresownie bez żadnych pytań po prostu mi pomogli, zgarnęli mnie z lotniska nakarmili, zabrali na imprezę i przenocowali.

Chciałam podziękować wszystkim którzy pomogli mi w tych zawodach i dotarciu na nie. Moim sponsorom Starboard, MauiSails, Polski Związek Żeglarski, Energysports, Sieplywa.pl, Ergo Hestia. Trochę zajęło mi zamieszczenie tej relacji, ale po powrocie do domu miałam tzw. czeski film, wszystko na raz się działo. Teraz jestem już we Francji na zgrupowaniu Kadry olimpijskiego RSXa.

Zdobyłam trzeci z rzędu tytuł Mistrzyni Świata FW

Marta Hlavaty — Sat, 27 Mar 2010 23:36:14 +0000

Ostatni dzień Mistrzostw Świata w Argentynie był dość stresujący, jednak nie ze względu na moje wyścigi…. W stawce kobiet sytuacja była jasna już po wczorajszym dniu. Musiałyśmy tylko popłynąć w wyścigu żeby nie dostać DND, czyli dyskwalifikacji nie do odrzucenia. Zdobyłam trzeci z rzędu tytuł Mistrzyni Świata!! Ogromnie się cieszę. Stres ostatniego dnia przekierowałam na wyścig brata, który ścigał się o brązowy medal…Nerwowa była końcówka w ekipie męskiej. Złoto i srebro były już pewne wczoraj, Mistrzem Świata 2010 został Antoine Albeau a drugie miejsce dla Brazylijczyka Paulo de Reis. Najbardziej pasjonująca była walka o brązowy medal, toczyła się między Pawłem Hlavaty, Rossem Williamsem, których różnił tylko jeden punkt, zaraz za nimi był Casper Bouman i Steve Allen, z różnicą 5 i 6 pkt. Tak sobie myślę, że często bardziej denerwuję się wyścigami brata niż swoimi. Po bardzo zaciętej walce na wodzie zawody we flocie męskiej zakończyły się następująco:

1.   Anotine Albeau
2.   Paulo Dos Reis
3.   Ross Williams
4.   Casper Bouman
5.   Paweł Hlavaty
6.   Steve Allen
7.   Przemek Miarczyński
11. Wojtek Brzozowski

Kobiety.
Srebro przypadło Morane Demont z Martiniqui startującej w barwach Francji, muszę przyznać, że bardzo młoda 16 letnia Moranre radzi sobie naprawdę świetnie! Na trzeciej pozycji uplasowała się zawodniczka na codzień ścigająca się w olimpijskiej klasie RSX, Farrah Hall.

Mi udało się wygrać Mistrzostwa Świata w Formule Windsurfing poraz trzeci. Dziękuję moim sponsorom Starboard, MauiSails, Sieplywa.pl, EnergySports i Polskiemu Związkowi Żeglarskiemu za ogromne wsparcie. Zabrakło w tym roku paru dobrych zawodniczek na starcie, ale mam nadzieję, że w najbliższych latach więcej dziewczyn przekona się do Formuły Windsurfing i będzie nas więcej w damskiej flocie. Może więcej dziewczyn z RSXa zmotywuje się do tej części windsurfingu, byłoby wesoło. Zachęcam wszystkie dziewczyny, jest to naprawdę dobra zabawa i ciekawa część windsurfingu.

Wyniki:
1.   Marta Hlavaty
2.   Morane Demont
3.   Farrah Hall
4.   Femke Van der Valk

Relacja jest dość okrojona, ale był to dla nas naprawdę długi i dość napięty dzień… wyścigi, pakowanie sprzętu, ogarnianie transferów na lotnisko, zakończenie, a w między czasie jeszcze trzeba zjeść i …..wybrać się na imprezę;) żeby uczcić z cała resztą zawodników ten tydzień dobrego ścigania.
Muszę przyznać, że po długiej przerwie ( 7 tygodni w gipsie ), aż ciężko mi opisać jaka to radocha wrócić do pływania i ścigać się w zawodach w takim pięknym miejscu, spędzając czas z super ludźmi.

Pojutrze wracamy do domu. Obiecuję napisać wiecej na temat wrażeń z Mistrzostw Świata, ale zrobię to już na spokojnie, kiedy dotrę do domu. Wrzucę wtedy więcej zdjęć, bo widoki tutaj są naprawdę niesamowite. Tylko internet mamy tu słaby więc ciężko wchodzą stąd zdjęcia.

Pozdrawiam, Marta Hlavaty

Jest pięknie, już dwa dni wyścigów za nami

Marta Hlavaty — Tue, 23 Mar 2010 23:51:55 +0000

Jesteśmy po dwóch dniach Mistrzostw Świata w Argentynie. Myślę, że wszyscy zawodnicy zgodzą się ze mną, że pomimo rozegranych tylko dwóch wyścigów pierwszy dzień był bardzo wyczerpujący. A mianowicie… przyjechaliśmy na miejsce zawodów i jeziorko wyglądało tak jakby miało się spełnić wszechpanujące fatum, że pierwszego dnia regat ktoś wyłącza wiatr.Zawodnicy przygotowali największe żagle. Po niedługim oczekiwaniu, ok. godziny 13stej na wodzie pojawiły się białe grzywki, komisja wypuściła nas na wodę. Nagle zaczął się istny „Armageddon”… Wiatr w ciągu 10-15 minut rozbujał się do ponad 30knt tak, że niektórzy zawodnicy ledwo zdążyli wrócić do brzegu, żeby zmienić żagiel, z największego na najmniejszy. Do tego, miejsce w którym odbywa się cała impreza to mały piaszczysty cypelek, więc w ciągu kilku minut zrobiła się lekka burza piaskowa. Było wesoło, ale czasem groźnie, bo co jakiś czas wiatr podrywał jakąś deskę czy żagiel i można było oberwać w głowę. Ostatecznie dzień zakończyliśmy wyścigiem przy słabym wietrze, bo tak szybko jak się rozwiało tak szybko siadło. W kobiecej flocie wygrałam oba wyścigi z czego się baaardzo cieszę!

U mężczyzn wyścig silno wiatrowy wygrał Brazylijczyk Paulon, a słabo wiatrowy Steve Allen. Ekipa naszych chłopaków zaliczyła dziś pechowy dzień, spóźnienia na start, pęknięte topy, połamane maszty no i ogólnie wyniki średnie, ale nie najgorsze, jutro kolejny dzień, nastawienie ekipy jest dobre, więc na pewno chłopaki się “odkują”. Najwyżej po pierwszym dniu plasował się Hubert Mokrzycki na 9tym miejscu. A tak poza wyścigami zapomniałam jeszcze napisać, że to miejsce jest naprawdę magiczne, wygląda tu trochę jak na księżycu. Piękne widoki. Mieszkamy na niecałych 1700 metrach npm, a jezioro na którym się ścigamy leży na 1400 metrach npm. Jest naprawdę bajecznie.

Drugiego dnia regat rozegrano 4 wyścigi przy wietrze ok 15-18 knt, dość porywistym i zmiennym. Wygrałam 3 wyścigi. W ostatnim zwyciężyła młoda, świetnie pływająca zawodniczka z Martuiniqi Morane Demont. We flocie męskiej zdecydowanie był to dzień Antoine Albeau, który wygrał 2 wyścigi w pięknym stylu i prowadzi teraz w ogólnej klasyfikacji. W polskiej ekipie super pływał dziś mój brat zajmując miejsca 1,2,9,4 co daje mu 4 miejsce w generalnej klasyfikacji. Dla reszty szczęśliwy dzień już jutro:)

Poza pływaniem, klimat zawodów jest jak zawsze świetny. Brakuje tutaj takich zawodniczek jak Sarah Hebert, czy Alison Shreeve, ale bardzo się cieszę, że na starcie pojawiły się nowe dziewczyny jak Femke z Holandi czy dziewczyny z południowej ameryki, z Chil, Peru.

Mendoza-Mistrzostwa Świata FW już za tydzień!

Marta Hlavaty — Mon, 15 Mar 2010 23:04:21 +0000

Podróż do Argentyny muszę zaliczyć do jednej z najciekawszych:) Wszystko przebiegało tak jak zawsze, czyli 90 kg nadbagażu, ważenie, dopłaty, przekonywanie Pani przy odprawie, że ten sprzęt zawsze tak lata itd. Wszystko było w normie, do momentu kiedy na odcinku Madryt-Santiago de Chile pilot oznajmił, że musimy się zatrzymać na 3 godziny w Las Palmas na kanarach, bo potrzebują jakiś leków dla chorego na pokładzie…

Prawdopodobnie była to ściema, a powodem były trzęsienia ziemi w Chile. Dotarło to do mnie dopiero w momencie kiedy kapitan samolotu oznajmił, że nie możemy teraz wylądować w Santiago, bo były tam przed chwilą dwa mocne trzęsienia ziemi i lecimy do Mendozy lub Cordoby. Ucieszyło mnie to, bo nie dość, że ominęłabym miejsce trzęsień to prawdopodobnie wylądowałabym bezpośredni w Mendozie gdzie chciałam dotrzeć. Po 10 minutach krążenia w powietrzu okazało się, że trzęsienie się skończyło i lecimy jednak do Santiago…. A tam meeega zamieszanie. Najpierw przetrzymali nas w samolocie jakieś 40 minut, jak już wysiedliśmy okazało się, że budynek odpraw nie działa i skierowali wszystkich do namiotu rozstawionego na płycie lotniska. Wszystkie torby były zrzucone w jedno miejsce, trzeba było odszukać swoją i przepchać się jakoś do Pana na końcu namiotu, który sprawdzał paszporty. Wszystko byłoby całkiem proste gdyby nie to, że byłam sama + 4 torby ważące po 30kg każda.

Długo by jeszcze opowiadać, ale ostatecznie udało mi się wsiąść do opóźnionego samolotu do Mendozy z całym bagażem, gdzie czekał na mnie transfer na miejsce regat…:) Wszystko skończyło się lepiej niż przewidywałam, po tym jak usłyszałam na lotnisku w Chile, że… Niech Panie się tak nie śpieszy i tak pewnie zaraz odwołają wszystkie loty, bo będzie trzęsienie ziemi…hehe.

A miejsce regat….jezioro Potrerillos w Mendozie, pierwsza myśl, hmm to chyba jest koniec Świata:) ale piękne, jezioro w górach, wiatr bardzo zmienny i porywisty, więc będzie ciekawie. Dla mnie to lepiej, będę mogła wykorzystać swoje doświadczenie taktyczne z RSXa. Od trzech dni wieje jakieś 15-20 knt, jest słonko i gorąco.

Po kontuzji ręki, której doznałam jakieś 8 tygodni temu, ręka sprawuję się lepiej niż myślałam. Pływam codziennie i po tak długim unieruchomieniu doceniam jak pięknie jest móc uprawiać sport:) Jedyna słaba strona tego wyjazdu to, to że jak na razie zgłosiło się mało kobiet, mam nadzieję, że do czasu rozpoczęcia zawodów dotrą na ten “koniec świata” wszystkie dziewczyny, które ścigały się w zeszłym roku i nie tylko.

Ze względu na kontuzję postanowiłam startować w Mendozie na starych żaglach, żeby nie rozpraszać uwagi na ustawianie nowego sprzętu. Jednak prosto z Maui, jeden z zawodników Teamu Maui Sails, Gonzalo Costa Hoevel przywiózł mi jeden z nowych żagli TR 6, w rozmiarze 10.00. W kolejnym newsie zdam relację jak działa, bo strasznie się rozpisałam. Wspomnę tylko, że Team Maui Sails odwalił kawał dobrej roboty w zimie. Żagiel TR 6 pracuję wręcz wyśmienicie, jest przyjemny w prowadzeniu i ma duży zakres regulacji po bomie w trakcie żeglowanie, co daje duże możliwości dostosowania pędnika do zmiennych warunków na wodzie. Na pewno zgłoszę go do zawodów.

Mistrzostwa Świata 2010 FW już za chwilę!

Bogo — Mon, 08 Mar 2010 12:18:00 +0000

Lepiej niech nikt nie zadziera ze mną na tych zawodach. Jadę tam po złoto!

Don't mess with me!

W tym roku Mistrzostwa Świata w Formule Windsurfing zostaną rozegrane bardzo wcześnie. Już 21 marca ponad 100 zawodników i zawodniczek stanie na starcie pierwszego wyścigu najważniejszej imprezy sezonu w tej klasie. Dla nas, europejczyków, taki termin zawodów to ciężkie wyzwanie. Dużo trudniej nam się przygotować do regat w środku zimy. Ale wszyscy jesteśmy dobrej myśli, każdemu z nas udało się sporo popływać w tą zimę w ciepłych krajach, jak np. Egipt. Skład ekipy polskiej na te zawody to Kuba Guzdek, Wojtek Brzozowski, Paweł Hlavaty, Marta Hlavaty. Akwen zawodów to tym razem jezioro, w argentyńskim miasteczku Mendoza, niedaleko granicy z Chile.

Jak co roku już się po prostu nie mogę doczekać tych zawodów. Będę na miejscu już od 10tego marca, żeby dobrze poznać akwen i się rozpływać. Na bieżąco będę zdawać relacje, więc odwiedzajcie moją nową stronkę i czytajcie newsy. W trakcie zawodów więcej informacji znajdziecie na stronie regat www.amwindsurf.com.ar

Pozdrawiam Marta

Mistrzostwa Polski Klasy Olimpijskiej RS:X

Bogo — Tue, 29 Sep 2009 21:49:02 +0000

Muszę przyznać,że ten sezon zakończył się dla mnie nadzwyczaj dobrze. Po wygranych Mistzostwach Świata w klasie Formuła Windsurfing zostały mi jeszcze Mistrzostwa Polski w Olimpijskiej Klasie RSX, które zakończyły się dwa dni temu. Po czterech dniach ciężkich zmagań na otwartym morzu w Łebie zdobyłam swój pierwszy tytuł Mistrzyni Polski seniorek w klasie olimpijskiej!!! Teraz jade już na długo wyczekiwane wakacje, do Francji na surfing!!!

Pozdrawiam wszystkich i do usłyszenia niebawem.