U mężczyzn wyścig silno wiatrowy wygrał Brazylijczyk Paulon, a słabo wiatrowy Steve Allen. Ekipa naszych chłopaków zaliczyła dziś pechowy dzień, spóźnienia na start, pęknięte topy, połamane maszty no i ogólnie wyniki średnie, ale nie najgorsze, jutro kolejny dzień, nastawienie ekipy jest dobre, więc na pewno chłopaki się “odkują”. Najwyżej po pierwszym dniu plasował się Hubert Mokrzycki na 9tym miejscu. A tak poza wyścigami zapomniałam jeszcze napisać, że to miejsce jest naprawdę magiczne, wygląda tu trochę jak na księżycu. Piękne widoki. Mieszkamy na niecałych 1700 metrach npm, a jezioro na którym się ścigamy leży na 1400 metrach npm. Jest naprawdę bajecznie.

Drugiego dnia regat rozegrano 4 wyścigi przy wietrze ok 15-18 knt, dość porywistym i zmiennym. Wygrałam 3 wyścigi. W ostatnim zwyciężyła młoda, świetnie pływająca zawodniczka z Martuiniqi Morane Demont. We flocie męskiej zdecydowanie był to dzień Antoine Albeau, który wygrał 2 wyścigi w pięknym stylu i prowadzi teraz w ogólnej klasyfikacji. W polskiej ekipie super pływał dziś mój brat zajmując miejsca 1,2,9,4 co daje mu 4 miejsce w generalnej klasyfikacji. Dla reszty szczęśliwy dzień już jutro:)

Poza pływaniem, klimat zawodów jest jak zawsze świetny. Brakuje tutaj takich zawodniczek jak Sarah Hebert, czy Alison Shreeve, ale bardzo się cieszę, że na starcie pojawiły się nowe dziewczyny jak Femke z Holandi czy dziewczyny z południowej ameryki, z Chil, Peru.

Prawdopodobnie była to ściema, a powodem były trzęsienia ziemi w Chile. Dotarło to do mnie dopiero w momencie kiedy kapitan samolotu oznajmił, że nie możemy teraz wylądować w Santiago, bo były tam przed chwilą dwa mocne trzęsienia ziemi i lecimy do Mendozy lub Cordoby. Ucieszyło mnie to, bo nie dość, że ominęłabym miejsce trzęsień to prawdopodobnie wylądowałabym bezpośredni w Mendozie gdzie chciałam dotrzeć. Po 10 minutach krążenia w powietrzu okazało się, że trzęsienie się skończyło i lecimy jednak do Santiago…. A tam meeega zamieszanie. Najpierw przetrzymali nas w samolocie jakieś 40 minut, jak już wysiedliśmy okazało się, że budynek odpraw nie działa i skierowali wszystkich do namiotu rozstawionego na płycie lotniska. Wszystkie torby były zrzucone w jedno miejsce, trzeba było odszukać swoją i przepchać się jakoś do Pana na końcu namiotu, który sprawdzał paszporty. Wszystko byłoby całkiem proste gdyby nie to, że byłam sama + 4 torby ważące po 30kg każda.

Długo by jeszcze opowiadać, ale ostatecznie udało mi się wsiąść do opóźnionego samolotu do Mendozy z całym bagażem, gdzie czekał na mnie transfer na miejsce regat…:) Wszystko skończyło się lepiej niż przewidywałam, po tym jak usłyszałam na lotnisku w Chile, że… Niech Panie się tak nie śpieszy i tak pewnie zaraz odwołają wszystkie loty, bo będzie trzęsienie ziemi…hehe.

A miejsce regat….jezioro Potrerillos w Mendozie, pierwsza myśl, hmm to chyba jest koniec Świata:) ale piękne, jezioro w górach, wiatr bardzo zmienny i porywisty, więc będzie ciekawie. Dla mnie to lepiej, będę mogła wykorzystać swoje doświadczenie taktyczne z RSXa. Od trzech dni wieje jakieś 15-20 knt, jest słonko i gorąco.

Po kontuzji ręki, której doznałam jakieś 8 tygodni temu, ręka sprawuję się lepiej niż myślałam. Pływam codziennie i po tak długim unieruchomieniu doceniam jak pięknie jest móc uprawiać sport:) Jedyna słaba strona tego wyjazdu to, to że jak na razie zgłosiło się mało kobiet, mam nadzieję, że do czasu rozpoczęcia zawodów dotrą na ten “koniec świata” wszystkie dziewczyny, które ścigały się w zeszłym roku i nie tylko.

Ze względu na kontuzję postanowiłam startować w Mendozie na starych żaglach, żeby nie rozpraszać uwagi na ustawianie nowego sprzętu. Jednak prosto z Maui, jeden z zawodników Teamu Maui Sails, Gonzalo Costa Hoevel przywiózł mi jeden z nowych żagli TR 6, w rozmiarze 10.00. W kolejnym newsie zdam relację jak działa, bo strasznie się rozpisałam. Wspomnę tylko, że Team Maui Sails odwalił kawał dobrej roboty w zimie. Żagiel TR 6 pracuję wręcz wyśmienicie, jest przyjemny w prowadzeniu i ma duży zakres regulacji po bomie w trakcie żeglowanie, co daje duże możliwości dostosowania pędnika do zmiennych warunków na wodzie. Na pewno zgłoszę go do zawodów.

Teraz już kolejne zawody. Jestem w Santa Pola w Pd – Wsch. Hiszpanii gdzie od 14stego zaczynamy wyścigi Mistrzostw Świata Formuły Windsurfing. Akwen raczej płaski z umiarkowanymi lub słabymi wiatrami, chociaż na czwartek jest prognoza on-shore, deszcz i 19 knt więc warunki mogą być ciężkie.

Zjechało się już sporo zawodników i zawodniczek. Miejsce imprezy przygotowane super, pogoda jak marzenie 30 st i słoneczko.

Oby tak dalej. Trzymajcie kciuki

Weymouth to akwen olimpijski na 2012 rok, muszę powiedzieć, że jak na razie prezentuje się lepiej niż dobrze. Jesteśmy tutaj od tygodnia i wieje prawie codziennie.

W zawodach Przemek Miarczyński jest 5, Piotr Myszka 8.

Agata Brygoła jest 3, ja zajmuję obecnie 14 pozycję. Niestety te zawody nie są dla mnie szczęśliwe, sporo moich błędów, może lekka dekoncentracja po pierwszym dniu spowodowały, że spadłam 7 pozycji w ciągu ostatnich dwóch dni. Gosia Białecka jest 16, a Maja Dziarnowska 20.

Jeszcze jeden wyścig do końca tych zawodów i 11stego ruszamy już na Mistrzostwa Świata Formuły Windsurfing do Santa Poli.